Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΠΕΔΑΣ


<<Έχω δικαίωμα στις σκέψεις μου, στα συναισθήματά μου, μπορώ να μιλάω πλέον με μένα, το μυαλό μου, την ψυχή μου. Εξάλλου, αυτό μόνο μου έχει απομείνει και δεν μπορεί να μου το στερήσει κανένας και τίποτα!>>

Ο Δημήτρης Ελεύθερος (ψευδώνυμο) γράφει με την τριπλή ιδιότητά του ως χρήστη (και εμπόρου) ναρκωτικών, ως βαρυποινίτη που πέρασε σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή του στα περισσότερα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, και ως ανθρώπου που αποφάσισε ν' αλλάξει ζωή και μετά από τόσων χρόνων αλόγιστη χρήση ηρωίνης και κόκας είναι πια τεσσεράμισι χρόνια "καθαρός". Γράφει για να "σώσει την ψυχή του" σε μια πολύ ενδιαφέρουσα δημόσια εξομολόγηση που σπανίως κρύβει λόγια, ενώ συχνά φανερώνει και ονόματα. Η παραμύθα, το νταλαβέρι, η Τουρκία, η Ινδία, η Ολλανδία ως σταθμοί χρήσης και διακίνησης, η είσοδος στο χώρο της παρανομίας, ο βαρύς ήχος της χειροπέδας και ακολούθως οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, οι δικαστές, οι ψυχίατροι, οι συγκρατούμενοι, οι επισκέτες, οι ρουφιάνοι, η μάνα, η κοινωνία... περνούν μέσα από τις σελίδες του με ξεχωριστή αμεσότητα και ζωντάνια. Και συνάμα οι σκέψεις που παίρνουν τη μορφή επινοήσεων, τεχνασμάτων, ψευδαισθήσεων, τύψεων και καμιά φορά μιας ιδιαίτερα κριτικής εγρήγορσης, δένουν την αφήγηση σε μια ιστορία με συνοχή και σκοπό. Όχι τόσο για τα βάσανα που πέρασε, όχι τόσο για το ενδιαφέρον του υποκόσμου και την έλξη που γεννά το κακό, όσο για τη δύναμη του ήρωα να μην καταβληθεί αλλά να χαράξει μια αυτόνομη δική του πορεία, για αυτή την αφήγηση αλλαγής πορείας που μοιάζει με θαύμα, το ογκώδες βιβλίο του Δημήτρη Ελεύθερου, θεωρείται πολύ ενδιαφέρον.

Το βιβλίο αυτό περιγράφει τη ζωή του, τη διαδρομή του στον κόσμο των ναρκωτικών, της παραβατικότητας και της φυλακής, καθώς και την απεξάρτησή του και την κοινωνική του επανένταξη. Από το 2005 έως και σήμερα είναι καθαρός.

Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

Έλληνας με τον υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης...

O ερευνητής και μαθηματικός Δρ. Νίκος Λυγερός είναι ο Έλληνας με τον υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης (189 στην κλίμακα Standford - Binet). Ο δείκτης ΙQ του Νίκου Λυγερού είναι σχεδόν διπλάσιος του μέσου ανθρώπου, τόσος που συναντάται μόνο σε 1 στα 80.000.000 άτομα! Γεννήθηκε στο Βόλο αλλά σε μικρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά του στη Γαλλία.
Είναι ένας από τους 50 εξυπνότερους ανθρώπους στον κόσμο και παρότι διαθέτει ένα «βαρύ» βιογραφικό, παλεύει καθημερινά με σεμνότητα και αλτρουϊσμό για το μοναδικό του ενδιαφέρον, (όπως ο ίδιος ομολογεί), τον άνθρωπο.
Διδάσκει καθαρά μαθηματικά (συνδυαστική, λογική και θεωρία αριθμών) και πληροφορική (ανώτερες γλώσσες και αλγοριθμική) στο Πανεπιστήμιο της Λυών στην Γαλλία, είναι επίσης επισκέπτης καθηγητής στα ελληνικά πανεπιστήμια (Μεσολογγίου - Θράκης – Αθηνών).
Ως ερευνητής κατέχει διάφορα παγκόσμια ρεκόρ στην θεωρία των αριθμών και της συνδυαστικής. Είναι ειδικός καθηγητής προικισμένων παιδιών, τεχνικός διερμηνέας και μεταφραστής στα γαλλικά δικαστήρια, συγγραφέας, ποιητής, σκηνοθέτης, δημιουργός των τεστ ευφυΐας, G-test, Eureka Test και Archimedes Test.
Έχει ιδρύσει την οργάνωση The Pi Society στην οποία για να εγγραφεί κάποιος πρέπει να έχει IQ 176 και πάνω, βαθμός νοημοσύνης που σύμφωνα με στατιστικές αντιστοιχεί σ’ έναν άνθρωπο στο εκατομμύριο.


Ξεκινώντας την ομιλία σας και παρατηρώντας το ακροατήριο είπατε τη φράση “αναγκαστικά υπάρχουν ηλίθιοι εδώ μέσα”. Τι εννοούσατε;
Ο ηλίθιος είναι αυτός που είναι έξυπνος χωρίς γνώσεις. Είναι η ιδέα του “αθώου” ενός τομέα. Υπονοώ ότι υπάρχει διαχωριστική γραμμή μεταξύ του ατόμου που είναι βλάκας και του ανθρώπου που δεν έχει γνώσεις αλλά μαθαίνει.
Σας άκουγα πριν να μιλάτε για μαθηματικά, για φυσική, για το άπειρο, το σύμπαν... Πώς τα χωράει όλα αυτά το μυαλό σας;
Με τη σκέψη. Η σκέψη παράγεται πάνω στη νοημοσύνη αλλά και μέσω του χρόνου της ανθρωπότητας. Δηλαδή χρησιμοποιεί τα δύο άκρα. Εγώ ως άνθρωπος και ως εγκέφαλος είμαι στοιχείο αυτής της ανθρωπότητας.
Πώς δεν μπερδεύεστε, δεν ξεχνάτε...
Ξεχνάω αυτό που θέλω.
Πότε καταλάβατε ότι “κάτι συμβαίνει μ’ εσάς”;
Δεν συμβαίνει κάτι μ’ εμένα, απλά η διαφορά κάνει τη διαφορά.
Πως σας αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι;
Για να με αντιμετωπίσουν πρέπει να υπάρχει μέτωπο. Εγώ είμαι στο πλαίσιο του έργου, άρα υπάρχει συνεργασία.
Εσείς πως αντιμετωπίζετε τους ανθρώπους; Είστε “κουμπωμένος”;
Ένα ανοιχτό βιβλίο τρομάζει τον αναγνώστη; Εγώ νομίζω ότι το χαίρεται που υπάρχουν άνθρωποι που το διαβάζουν. Στο κάτω - κάτω έχετε δει βιβλίο με κουμπιά;
Με τέτοιο δείκτη ευφυίας θα ξέρετε τι θα πει κάποιος πριν το πει...
Όχι, γιατί να το ξέρω; Εγώ έξυπνος είμαι μόνο, όχι Μαντείο των Δελφών.
Πιστεύετε στο Θεό;
Βεβαίως.
Είναι αυτός ο γέρος με τη μακριά γενειάδα που μας κοιτάει από ψηλά;
Ο Θεός είναι η σκέψη της ανθρωπότητας.
Ο Θεός είναι αριθμός;
Νομίζω είναι όλα αριθμοί. Για μένα ο θεός είναι η σκέψη της ανθρωπότητας, κατά συνέπεια, όπως η σκέψη κωδικοποιείται με μαθηματικά θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι αριθμός. Βέβαια το «αριθμός» είναι μια απλοϊκή έννοια γιατί τα μαθηματικά δεν κωδικοποιούνται μόνο με αριθμούς. Είναι αυτό που λέει ο Γαλιλαίος πως το βιβλίο της φύσης είναι γραμμένο με μαθηματικά, ή όπως λέει ο Ντα Βίντσι «αυτός που δεν είναι μαθηματικός ας μην διαβάσει το έργο μου». Αυτός είναι ο βασικός πυρήνας, από κει και πέρα το αν ο θεός είναι αριθμός, η σκέψη της ανθρωπότητας, αυτές είναι λεκτικές ονομασίες και πολύ επιφανειακές.
Γιατί το π(=3,14) ταυτίζεται με την τελειότητα;
Η τελειότητα του π δεν είναι μόνο μαθηματική αλλά και νοητική. Όλοι κοιτάζουν τον κύκλο, αλλά ελάχιστοι βλέπουν τον αριθμό π
Κύριε Λυγερέ, σας αποκαλούν τον πιο έξυπνο Έλληνα στον κόσμο. Τι σημαίνει αυτό για σας; Ευθύνη, προσπάθεια, δουλειά;
Είναι απλώς μια αναγκαιότητα.
Αναγκαιότητα σε ποιόν, σε τι;
Εάν κοιτάξουμε το ελληνικό πλαίσιο δεν πρέπει να πάει σε κάποιον;
Σε ποιο πλαίσιο αναφέρεστε;
Τον πληθυσμό, τον άνθρωπο…
Λοιπόν, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Θα ήθελα να μας πείτε τι είναι ακριβώς το IQ στο οποίο συνεχώς αναφερόμαστε όλοι;
Είναι ένας δείκτης νοημοσύνης, μετριέται με τεστ. Συγκεκριμένα υπάρχει μια κατηγορία για μικρά παιδιά και μια για ενήλικες. Η κατηγορία για παιδιά έχει σχέση με τη χρονολογική και νοητική ηλικία. Υπάρχει ένα κλάσμα και μετά μετρούμε το δείκτη νοημοσύνης. Ενώ με τους ενήλικες έχουμε το ποσοστό του πληθυσμού. Κάθε δείκτης νοημοσύνης αντιστοιχεί στην ουσία μια συχνότητα.
Ποια είναι η ακριβής διαδικασία; Μετριέται μέσω παιχνιδιών, ασκήσεων;
Με ερωτήσεις. Ένα τεστ περιλαμβάνει διάφορους τομείς, όπως ο λεκτικός, γεωμετρικός, αριθμητικός, κλπ. Μετά, από το μέσο όρο όλων των απαντήσεων μαθαίνουμε το επίπεδο της γενικής νοημοσύνης.
Δηλαδή, μόνο κάνοντας ένα τέτοιο τεστ μπορούμε να ανακαλύψουμε το επίπεδο της νοημοσύνης μας;
Συνήθως, ένας μεγάλος άνθρωπος δεν το ανακαλύπτει, το γνωρίζει εξαρχής, ξέρει ότι υπάρχει ένα διαφορετικό στοιχείο μέσα του, απλά το επιβεβαιώνει. Ένα προικισμένο παιδί απαιτεί βοήθεια και καθοδήγηση για να μη νιώσει διαφορετικό και απομονωμένο από την κοινωνία.
Το δικό σας IQ είναι 189 και του Αϊνστάιν ήταν 164.
Δεν νομίζω ότι τα νούμερα κάνουν μια περίληψη του ανθρώπου. Επιπλέον, για εμένα ο Αϊνστάιν είναι δάσκαλος, όσον αφορά την εξέλιξη μου, αλλά δεν το μοντελοποιώ σε σχέση με το 164. Σημασία δεν έχει μόνο η δυνατότητα αλλά τι παράγεις σαν έργο. Το 164 σημαίνει ότι είσαι ένας άνθρωπος στους 30.000. Ο Αϊνστάιν απέδειξε πως στην ουσία, είχε υψηλότερο IQ από αυτό που κατείχε.
Είπατε ότι ένας άνθρωπος με IQ 164 είναι ένας στους 30.000. Άρα, ένας άνθρωπος με IQ 189 είναι ένας στους…;
80.000.000…
Είπατε επίσης ότι ένας ενήλικας άνθρωπος ξέρει το IQ που κατέχει. Θέλω να σας πω ένα παράδειγμα που ανακάλυψα στην πορεία των ερευνών μου. Ένας βοσκός στη Γαλλία είχε υψηλό IQ αλλά δεν το ήξερε κανείς, απλούστατα ήταν απομονωμένος από την κοινωνία…
Tηv ξέρω την περίπτωση. Αυτός ο βοσκός σε κάποια φάση έπρεπε να πάει στρατό, -στη Γαλλία οι φαντάροι κάνουν τεστ νοημοσύνης-, έτσι, ανακάλυψαν ότι κατείχε υψηλό IQ, έκανε εντατικά μαθήματα και τώρα είναι σύμβουλος για τα αστροναυτικά δεδομένα της Γαλλίας.
Αυτό συμβαίνει στη Γαλλία. Εδώ στην Ελλάδα γίνεται κάτι αντίστοιχο με τη μέτρηση νοημοσύνης;
Είναι δύσκολο να γίνει κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα, επειδή δεν υπάρχει ένας τέτοιος θεσμός.
Θα ήθελα να αναφερθούμε σε σας και στη δουλειά σας. Είστε καθηγητής στη Γαλλία στο πανεπιστήμιο της Λυών και στην Ελλάδα στα πανεπιστήμια Μεσολογγίου, Θράκης και Αθηνών. Πώς αντιμετωπίζει το ελληνικό σύστημα έναν τέτοιο άνθρωπο;
Εγώ ανήκω στον ελληνικό χώρο. Είμαι όντως επισκέπτης καθηγητής στα τρία πανεπιστήμια που αναφέρατε. Ξέρετε, η μεγάλη δυσκολία στην Ελλάδα για τους υποψήφιους καθηγητές δεν προέρχεται από τον επιστημονικό τομέα αλλά από το γραφειοκρατικό σύστημα. Οπότε, είναι δύσκολα για όλους, με υψηλό IQ ή όχι.
Είστε μαθηματικός, όπως θα μπορούσε να περιμένει κανείς από έναν άνθρωπο με τέτοιο IQ. Δεν σας εμποδίζουν τα μαθηματικά να κάνετε άλλα πράγματα;
Αντιθέτως, τα μαθηματικά είναι ένας κοινός πυρήνας πολλών πραγμάτων και τα χρησιμοποιώ σαν βάση, σαν γνωστικό υπόβαθρο που μου επιτρέπει μετά να έχω προεκτάσεις σε άλλους τομείς.
Μια που αναφερόμαστε στα μαθηματικά, θέλω να ρωτήσω το εξής: Γιατί δεν αγαπούμε τα μαθηματικά; Γιατί συνήθως δεν είναι αρεστά στα παιδιά;
Τα μαθηματικά ασχολούνται με την ουσία. Στο κοινωνικό μας πλαίσιο δεν μας ενδιαφέρει η ουσία, προτιμούμε πράγματα που είναι πιο επιφανειακά. Συνεπώς υπάρχει μια αναμενόμενη δυσκολία στην αντιμετώπιση των μαθηματικών εφόσον δε συμπίπτουν με τα κοινωνικά δεδομένα. Αυτός που αγαπά τα μαθηματικά αγαπά την αλήθεια, την ερευνά και θέλει να την εμβαθύνει, δηλαδή, χρειάζεται να χάσει χρόνο στην ουσία για να κερδίσει μετά στη σκέψη. Εμείς είμαστε πιο πολύ του να μην χάνουμε χρόνο παρά να κερδίζουμε στη σκέψη.
Μήπως δεν μας μαθαίνουν την αγάπη προς τα μαθηματικά για να μην ψάξουμε την αλήθεια;
Δεν νομίζω, δεν είναι θέμα μόνο της εκπαίδευσης, είναι κάτι πιο ουσιαστικό. Τα μαθηματικά λειτουργούν σαν μια ανεξάρτητη οντότητα, σαν ένας πυρήνας γνωστικός, εκεί οι δυσκολίες υπάρχουν γιατί ασχολούμαστε με κάτι αφαιρετικό.
Άρα δεν είναι επειδή δεν μας τα διδάσκουν σωστά, υπάρχει ούτως ή άλλως μια δυσκολία εξορισμού. Με το θέμα της αλήθειας έχετε δίκιο εν μέρει, διότι τα μαθηματικά, με τις προεκτάσεις που έχουν στην πραγματικότητα -π.χ. η πολεμική στρατηγική-, φοβίζουν διότι ελέγχουν την ουσία. Αυτός που έχει την εξουσία φοβάται αυτόν που έχει την ουσία.
Το γεγονός ότι τα μαθηματικά διδάσκονται με αυτόν τον τρόπο στην Ελλάδα σας προβληματίζει;
Δεν είναι μαθηματικά αυτά που μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία, στην καλύτερη περίπτωση είναι λογιστική. Δεν καθοδηγούμε τα παιδιά να μάθουν τι είναι η ομορφιά των μαθηματικών, η δύναμη των μαθηματικών, τα οπτικά μαθηματικά. Αυτό βέβαια δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Το θέμα δεν είναι το πόσο καλός θα είναι κάποιος στα μαθηματικά αλλά το πως θα δημιουργήσει το δομικό του πυρήνα για να αναπτύξει την σκέψη του. Για αυτό είναι ουσιαστικά τα μαθηματικά. Ως δομικό στοιχείο. Εδώ δεν μιλάμε μόνο για τα κλασικά μαθηματικά όπως τα καταλαβαίνουν οι περισσότεροι, αλλά για αυτά που μπορούμε να δούμε και μέσα στην ποίηση, με τις συμμετρίες, μεταθέσεις, έννοιες που είναι μαθηματικές ή μεταμαθηματικές. Διαβάζοντας ένα κείμενο που φαινομενικά δεν έχει καμία σχέση με τα μαθηματικά, αναλύοντας τη δομή του επανερχόμαστε σε ένα μαθηματικό πλαίσιο. Ακόμα και για την ιστορία, θα πρέπει να έχουμε μια μαθηματική σκέψη που να δομεί και να οργανώνει τα γεγονότα.
Ξέρω ότι κατέχετε διάφορα ρεκόρ στα μαθηματικά, στην θεωρία των αριθμών, στην άλγεβρα, στη συνδυαστική.
Στην ουσία είναι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται στην πληροφορική και αποτελούν το τελικό σύστημα μιας αφαιρετικής διαδικασίας. Αυτοί αριθμοί προέρχονται από μαθηματικά θεωρήματα και μας επιτρέπουν να βρούμε τιμές. Οι τιμές που θεωρούνται καινούργιες ή καινοτόμες αποτελούν ρεκόρ.
Λάθη έχετε κάνει;
Ναι, το λάθος είναι ο πιο σύντομος τρόπος να αλλάξεις μέθοδο.
Τελικά όλα είναι μαθηματικά;
Ο Γαλιλαίος έχει απαντήσει ήδη. Το βιβλίο της φύσης είναι γραμμένο με μαθηματικά.
Πού καταλήξατε με τις γυναίκες; Είναι άβυσσος η ψυχή τους, όπως λένε;
Βεβαίως, γι’ αυτό έχουν ενδιαφέρον. Μια γυναίκα είναι ολόκληρο σύμπαν και δεν είναι το δικό μου, εγώ ανήκω στο δικό της.
Έχετε πάντα πολλούς ανθρώπους γύρω σας. Αισθάνεστε ποτέ μόνος;
Είμαι πάντα μόνος ακόμα κι όταν όλοι είναι εδώ. Απλώς εγώ το ξέρω. Για μένα η φιλία είναι η μοιρασιά της μοναξιάς….